Νέες Τεχνολογίες και Έκρηξη της Παραγωγής, 2000-2009

Ταινίες υψηλού προϋπολογισμού – καταιγισμός σπουδαστικών animation

2007. Ελληνικό κινούμενο σχέδιο με ποιότητα, ποσότητα και διακρίσεις!

PONTIKI_A3_AFISAΗ μεγαλύτερη παραγωγή του εγχώριου κινουμένου σχεδίου για το 2007 ήταν το TV Special Τo Ποντικάκι που Ήθελε να Αγγίξει ένα Αστεράκι (Τhe Little Mouse who Wanted to Touch a Star) (28:56min, έγχρωμη). Η παραγωγή που έγινε με 3D animation βασίστηκε σε μια πολύ πετυχημένη ιστορία του Ευγένιου Τριβιζά, που είχε κυκλοφορήσει σε βιβλίο από τις εκδόσεις “Ελληνικά Γράμματα”. Τη σκηνοθεσία έκαναν τελικά οι Παναγιώτης Ράππας και Άγγελος Ρούβας, ενώ το σενάριο και τους στίχους των τραγουδιών έγραψε ο Ευγένιος Τριβιζάς. Τη μουσική συνέθεσαν οι Πλάτωνας Ανδριτσάκης και Νίκος Παπαδογούλας και τα τραγούδια οι Μίνως Μάτσας και Κώστας Χρηστίδης. Η παραγωγή ήταν της ΕΡΤ και της Time Lapse Pictures Hellas. Σημαντική ήταν και η βοήθεια του Νάσου Βακάλη από την αρχή μέχρι το τέλος της παραγωγής, καθώς συμμετείχε στον σχεδιασμό του storyboard, στα lay-out, ενώ επέβλεψε τον σχεδιασμό των χαρακτήρων και μέρη του animation. Στους κεντρικούς χαρακτήρες δανείζουν τις φωνές τους οι: Χρήστος Τζαμαργιάς (ποντικάκι), Κώστας Τριανταφυλλόπουλος (παππούς), Γιώργος Ανδρεσάκης (ναυτάκι), Ματίνα Ντούσκου (κουκλίτσα) και Δημήτρης Βέργαδος (στρατιωτάκι). Σημαντική θεωρείται και η συμβολή του κ. Κώστα Σπυρόπουλου, τότε διευθυντή της ΕΡΤ στο δύσκολο αυτό εγχείρημα, χωρίς τη συμβολή του οποίου θα ήταν αδύνατη η υλοποίηση της ταινίας.
Το TV Special προβλήθηκε το βράδυ των Χριστουγέννων του 2007 από την τηλεόραση της ΝΕΤ. Η προβολή της καθιερώθηκε τις μέρες των εορτών και τα επόμενα χρόνια και απέκτησε πολλούς φανατικούς φίλους κυρίως στα παιδιά μικρής ηλικίας. Η ιστορία είχε ως εξής:

Καρέ από την πολυβραβευμένη ημίωρη ταινία των Παναγιώτη Ράππα και Άγγελου Ρούβα, Τo Ποντικάκι που Ήθελε να Αγγίξει ένα Αστεράκι σε σενάριο Ευγένιου Τριβιζά.

Καρέ από την πολυβραβευμένη ημίωρη ταινία των Παναγιώτη Ράππα και Άγγελου Ρούβα, Τo Ποντικάκι που Ήθελε να Αγγίξει ένα Αστεράκι σε σενάριο Ευγένιου Τριβιζά.

O Tρωκτικούλης o ποντικούλης κάθε φορά που βλέπει τα αστέρια στον ουρανό λαχταράει να τα αγγίξει. Όσο ο παππούς του προσπαθεί να του δώσει να καταλάβει ότι κάτι τέτοιο είναι αδύνατον, τόσο η επιθυμία του να πραγματοποιήσει το όνειρό του μεγαλώνει. Ώσπου ένα χριστουγεννιάτικο βράδυ, βγαίνοντας από την ποντικότρυπά του, βλέπει στη μέση του σαλονιού ένα στολισμένο έλατο και στην κορυφή ένα ασημένιο αστεράκι. Αποφασισμένος να το αγγίξει, ξεκινάει μια περιπετειώδη αναρρίχηση στο χριστουγεννιάτικο δέντρο. Ο δρόμος όμως μέχρι την κορυφή του δέντρου αποδεικνύεται δύσκολος και γεμάτος δελεαστικές παγίδες. Το στρατιωτάκι, η κουκλίτσα, το ναυτάκι (τα στολίδια του δέντρου) προσπαθούν να τον αποτρέψουν, να του αλλάξουν τα σχέδια και να τον κάνουν συμμέτοχο στα δικά τους. O Τρωκτικούλης όμως αψηφώντας υποσχέσεις μυθικού πλούτου, πειρασμούς ηρωικής δόξας και σειρήνες γλυκιάς θαλπωρής, είναι αποφασισμένος να πραγματοποιήσει το όνειρό του…

Η διάκριση της ταινίας Τo Ποντικάκι που Ήθελε να Αγγίξει ένα Αστεράκι στο Martha's Vineyard Film Festival (2009). Το βραβείο ψηφίζουν παιδιά που επισκέπτονται το φεστιβάλ και απονέμεται στην ταινία που συγκεντρώνει τους περισσότερους ψήφους!

Η διάκριση της ταινίας Τo Ποντικάκι που Ήθελε να Αγγίξει ένα Αστεράκι στο Martha’s Vineyard Film Festival. Το βραβείο ψηφίζουν παιδιά που επισκέπτονται το φεστιβάλ και απονέμεται στην ταινία που συγκεντρώνει τις περισσότερες ψήφους!

Στην εκτέλεση της παραγωγής συνεργάστηκαν οι: Δ. Δεληνικόλας, Κ. Δέμης, Θ. Τσίτσικας, Δ. Λιάτσος, Th. Shiel, Ν. Σπαθής, Σ. Μαγκλιβέρας, Φ. Ντίζου, Φ. Χατζημιχάλη, Κ. Ζώγκας, Μ. Λίτινα, Ν. Τζούμης, Μ. Στρουμπούλη, Β. Δημητριάδης, Λ. Κούφαλης, Ά. Ψαρουδάκη, Ζ. Τσιπότη, Αιμ. Δανέζης, Σπ. Βερύκιος, Φ. Παλαιολόγου, Θ. Αρμάος, Μ. Κουράσης, Γ. Σακαρίδης, Κ. Γεραμπίνης, Κ. Φάτσης, Κ. Ιακωβάκη, Στ. Αραπάκης, Γ. Νικολόπουλος, Α. Δελαπόρτας, Φ. Θαλασσινού, Θ. Καραμαζάκης, Α. Αρεταίος, Γ. Παπαϊωάννου, Σ. Νικολαΐδου. Επίσης, συνεργάστηκαν οι εταιρείες: “Genesis M.P. Studio”, “Le Spot Productions”, “Minotaur Digital Arts”, “Future Thought”, “Integra DCC”.

H ταινία των Ευγένιου Τριβιζά, Παναγιώτη Ράππα και Άγγελου Ρούβα, απέσπασε 4 βραβεία καλύτερης ταινίας κινουμένων σχεδίων στα παρακάτω διεθνή φεστιβάλ: London Greek Film Festival (2008), Cyprus International Film Festival (2008), International Film Festival of Patras, city (2009), Martha’s Vineyard Film Festival (2009). Το τελευταίο βραβείο ψηφίζουν όλα τα παιδιά που επισκέπτονται το φεστιβάλ, που οργανώνεται στο ομώνυμο νησί της Μασαχουσέτης των ΗΠΑ και απονέμεται στην ταινία που συγκεντρώνει τις περισσότερες ψήφους! Η ταινία επίσης κέρδισε Ειδικό Βραβείο Κριτικής Επιτροπής στο Athens Animfest (2008): «Το Ειδικό Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής του ελληνικού διαγωνιστικού τμήματος ταινιών animation μικρού μήκους του Athens Animfest απονεμήθηκε ομοφώνως στην ταινία Το ποντικάκι που ήθελε να αγγίξει ένα αστεράκι, για την εξαίρετη και ολοκληρωμένη παραγωγή, που εκ των πραγμάτων ήταν έκτος κάθε συναγωνισμού, σε σχέση με το επίπεδο παραγωγής των άλλων ελληνικών ταινιών». Το 2015 έγινε το δημοφιλέστερο ελληνικό TV Special στο κανάλι του Youtube με περισσότερα από 2.000.000 views.

Έλληνες του εξωτερικού
Το 2007 ολοκληρώνεται η ξένη σειρά Crime Time που αποτελείται από 130 δίλεπτα επεισόδια. Τη σκηνοθεσία και τη συγγραφή των 60 επεισοδίων ανέλαβε ο Νάσος Βακάλης. Η επιτυχία της σειράς κυρίως μέσα στο Διαδίκτυο ήταν πολύ μεγάλη.
Το έγκλημα πάντοτε τιμωρείται αλλά με πολύ γέλιο σε αυτήν την έξυπνη σειρά κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους. Ο Shifty (ο κατάδικος), ένα κοντόσωμος λωποδύτης με υψηλές φιλοδοξίες αλλά περιορισμένες πνευματικές δυνατότητες, διαπράττει διάφορα «εγκλήματα» από το μεγαλείο στο γελοίο, αλλά ποτέ δεν ολοκληρώνει την προσπάθειά του, με αποτέλεσμα ξεκαρδιστικές συνέπειες. Το στυλ και η αισθητική της σειράς (αν και έγινε με flash animation) παραπέμπουν κάπως στα κλασικά στυλιζαρισμένα μικρού μήκους animation της UPA. Μια ακόμα πολύ καλή στιγμή ενός έλληνα δημιουργού!

Ο Γιώργος Σηφιανός επανέρχεται με μια ακόμα δημιουργία, αυτή τη φορά με την τεχνική του pixilation και της μαριονέτας. Είναι η ταινία Εγώ (C’est môa) (11:44min, έγχρωμη). Πρόκειται για μια χορογραφία με δύο ηθοποιούς και δύο μαριονέτες, αποδοσμένη μέσω του κινηματογράφου animation. Η σύνθεση βασίζεται στην εμβληματική σχέση χειριστή-υποχείριου του γιαπωνέζικου κουκλοθέατρου “Bunraku”. Η χορογραφία αναπτύσσει το θέμα της διεκδίκησης της εξουσίας, μέσα από τις παραλλαγές, τις αντιφάσεις ή τις διφορούμενες καταστάσεις, όπου εκφράζεται και ιδιαίτερα όταν γίνεται αυτοσκοπός ή τρόπος ζωής.

Μικρού μήκους
Η χρονιά αυτή περιλάμβανε αρκετές πολύ αξιόλογες παραγωγές στο χώρο των μικρού μήκους ταινιών. Η θεματολογία τους, η επαγγελματική και πολλές φορές τολμηρή χρήση των νέων μέσων και της αφήγησης, έδειχνε πως το ελληνικό κινούμενο σχέδιο ενηλικιώνεται σταδιακά. Παράλληλα η μεγάλη παραγωγή της “Time Lapse Pictures” που υλοποιήθηκε με συνεργασία πολλών ταλαντούχων νέων δημιουργών έδινε ξανά την ελπίδα πως κάτι επιτέλους θα γίνει στον τομέα της οργανωμένης παραγωγής κινουμένων σχεδίων στην Ελλάδα. Όμως η οικονομική και κοινωνική κρίση που θα ξεσπάσει λίγο αργότερα θα μεταθέσει για μια ακόμα φορά τις ελπίδες στο μέλλον!

Η Ζίνα Παπαδοπούλου ξεχωρίζει ανάμεσα στους νέους έλληνες δημιουργούς κινουμένων σχεδίων και εντυπωσιάζει με την μικρού μήκους της Bloody Mary (2007).

Η Ζίνα Παπαδοπούλου ξεχωρίζει ανάμεσα στους νέους έλληνες δημιουργούς κινουμένων σχεδίων και εντυπωσιάζει με τη μικρού μήκους της Bloody Mary (2007).

Η Ζίνα Παπαδοπούλου παρουσιάζει την ταινία της Bloody Mary (1:07min, έγχρωμη), μια ολοκληρωμένη δουλειά με την τεχνική του 2D ψηφιακού animation. Η πόρτα ανοίγει. Μια κοπέλα μπαίνει στο σκοτεινό δωμάτιο και πλημμυρισμένη από ενθουσιασμό και απληστία πίνει ένα Bloody Mary που βρίσκεται πάνω στο φωτισμένο τραπέζι. Όμως η απληστία τιμωρείται… Η ταινία κέρδισε Βραβείο Κοινού ως το Καλύτερο Internet Film στο Anifest ’07, Czech Republic.
Ο Ηλίας Σούνας δημιουργεί την ταινία Μόνος στο Διάστημα (Space Alone) (3:16min, έγχρωμη), εμπνεόμενος από την αρχαία ελληνική φιλοσοφική θεώρηση ότι οι άνθρωποι είναι κοινωνικά όντα και προσπαθούν πάντα να βρίσκουν φίλους οδηγούμενοι από τη φύση τους (Αριστοτέλης). Ένα μοναχικό πλάσμα ταξιδεύει με το διαστημόπλοιό του στο σύμπαν αναζητώντας κάποια ύπαρξη να του χαμογελάσει. Τι θα γίνει όμως όταν την συναντήσει; Ατμοσφαιρικό και λιτό 2D ψηφιακό animation. Μία ακόμα άρτια ελληνική παραγωγή.
Ατμοσφαιρική είναι και η ταινία του πρωτοεμφανιζόμενου Αχιλλέα Δημητρόπουλου Aquarium (2:43min, έγχρωμη) που μας μεταφέρει (με 3D animation) στο βυθό της θάλασσας όπου ένα δελφίνι συναντά έναν αρχαιοελληνικό ναό. Γρήγορα διαπιστώνουμε πως είναι ο Παρθενώνας. Η ταινία εμπνέεται από το γνωστό μουσικό θέμα “Aquarium” του Camille Saint-Saëns, και τη σύνθεσή του “Το καρναβάλι των ζώων”.
Ο Κωνσταντίνος Κατράκης στην τρίτη του ταινία Σπασμένο Λουλούδι (Broken Flower) (3:30min, έγχρωμη) αποδίδει αλληγορικά τη μοναξιά και τις πιθανές συνέπειές της, με πρωταγωνιστή ένα κόκκινο λουλούδι. Το λουλούδι ύστερα από μια μεγάλη καταιγίδα σπάει και παρασύρεται από τον άνεμο, αλλά κάποιες μυστικές δυνάμεις της φύσης και του σύμπαντος αποφασίζουν να το επαναφέρουν στη ζωή…

Με την τεχνική του rotoscoping και του 3D animation και με ασπρόμαυρη ζωγραφική εικόνα η Φρύνη Κόντη δημιουργεί τη συμβολική, αλληγορική ταινία της Incongruous Tendency (4:30min, ασπρόμαυρη). Η σκηνοθέτις σημειώνει: “Ένας απλός, καθημερινός άνθρωπος προσπαθεί να ανέβει τη σκάλα της ζωής, με σκοπό να βρει την ευτυχία που του αξίζει. Παλεύει σκληρά να ξεπεράσει τα εμπόδια που τον κρατούν στάσιμο σε όλη την πορεία της ζωής του, όμως δεν καταφέρνει να λυτρωθεί. Το τέλος της διαδρομής δεν τον οδηγεί πουθενά. Αφού νιώθει ένα τίποτα, τότε είναι ένα τίποτα…”. Η ταινία, που είναι μια παραγωγή της Track7music κέρδισε το 1ο Βραβείο & Βραβείο Intergraphics στο 4ο Athens Animfest 2009 (που ήταν και το πρώτο διαγωνιστικό του θεσμού). Στο animation οι: Αργύρης Σανδάλης και Κώστας Δεγαΐτας.

Ο ιδιόρρυθμος και ιδιαίτερα δραστήριος σκηνοθέτης και εικαστικός Άγγελος Σπάρταλης παρουσιάζει δύο ταινίες μέσα στο 2007. Η πρώτη Love my Umbrella (4:37min, έγχρωμη) είναι εμπνευσμένη από την ποίηση του James Joyce. Ο δημιουργός σημειώνει: “Η νεότητα κάποτε τελειώνει: το τέλος είναι εδώ. Ποτέ δεν θα επαναληφθεί. Αυτό το ξέρεις καλά. Τι θα γίνει μετά; Γράψ’ το που να σε πάρει ο διάολος, γράψ’ το. Για τι άλλο είσαι ικανός;” Στην αφήγηση η Λουκία Ρικάκη. Η δεύτερη είναι ο Μονοποδηλάτης (Monocycle) (9:00min, έγχρωμη), για την οποία η Πόλυ Χατζημάρκου, ιστορικός Τέχνης σημειώνει: “Από τις πρώτες δεκαετίες του πολυτάραχου 20ού αιώνα, όπου εμφανίζεται ο δημοφιλής Καραγκιόζης, ερχόμαστε στις αρχές του 21ου αιώνα όπου, με τον δικό του τρόπο ο Σπάρταλης και η καραγκιοζική ρέπλικα Μονοποδηλάτης επιχειρούν να μεταλλάξουν τη γλυκόπικρη αίσθηση των παιδικών μας ηρώων. Επιπλέον, η νέα εκδοχή περιλαμβάνει στοιχεία από την αισθητική των video games, δηλαδή τις ηλεκτρονικές «πίστες» και «ζωές» μέχρι το game over, δηλαδή, το τέλος του κύκλου ζωής. Άλλωστε, κατά Adorno: Η τέχνη είναι μια υπόσχεση της ευτυχίας, η οποία διαρκώς διαψεύδεται”.

Η Ηλέκτρα Γαλάνη υλοποιεί δύο ταινίες στο πλαίσιο των σπουδών της στο Universidad Pompeu Fabra της Βαρκελώνης. Και οι δύο διακρίνονται για την ποιητική και εικαστική τους διάθεση. Στην πιο ολοκληρωμένη ταινία της Ευχή (Wish) (2:27min, έγχρωμη) ένα πεφταστέρι προσγειώνεται στα χέρια μιας κοπέλας, κάνει μια ευχή και ένα ταξίδι ξεκινά. Τοπία σκοτεινά και τοπία φωτεινά. Η ανατολή και ο χορός των χρωμάτων. Ένα πουλί μεταμορφώνεται μέσα στη θάλασσα σε μια όμορφη κοπέλα. Μια βάρκα πετά και την μεταφέρει στα αστέρια. Εκεί βρίσκεται το σπίτι. Η κοπέλα περνά το κατώφλι του. Το ταξίδι θα συνεχιστεί…
Στην ταινία της Fin (1:19min, έγχρωμη), που υλοποιεί με την τεχνική του stop motion με κούκλες και τη σύμπραξη των Eun Park και Ana-María Sánchez, αφηγείται έναν αδιέξοδο και τραγικό έρωτα εμπνεόμενη από τους στίχους και ήχους του τραγουδιού Tell me now so I Know (Holly Glightly).

Η Κωνσταντίνα Φόρου στην ταινία της Τα Δωμάτια της Μνήμης και το Πολύτιμο Κλειδί (Memory Rooms and the Precious Key) (17:00min, έγχρωμη), χρησιμοποιεί με ευαισθησία την τεχνική του Collage, και του 2D computer animation. Με συμβολικό και εικαστικό τρόπο αποδίδει τη γέννηση και το μεγάλωμα ενός παιδιού. Το πέρασμα από την αθωότητα της παιδικής ηλικίας στον «κόσμο» της ανελεύθερης ενήλικης πραγματικότητας.

Ο σπουδαστής των ΤΕΙ Σπύρος Πανταζής δημιουργεί στο πλαίσιο του μαθήματός του στο κινούμενο σχέδιο επίσης δύο ταινίες με 2D animation, που ξεχωρίζουν για την τόλμη τους και το ενδιαφέρον design. Η πρώτη είναι το Strange Birth (1:55min, έγχρωμη), μια ταινία με στοιχεία θρίλερ. Ένα νεογέννητο με πολύ μακριά χέρια και πόδια κείτεται στο μέσον ενός δωματίου. Ένας άνδρας με εμφανή δυσμορφία σώματος κόβει τα πόδια και τα χέρια του νεογέννητου. Το περίεργο πλάσμα καταλήγει σε ένα ιδιότυπο νοσοκομείο, το οποίο φαίνεται πως περιθάλπει παρόμοια με αυτό όντα (σπουδαστική, ΤΕΙ Αθήνας). Η δεύτερη είναι το The Hunt (1:30min, έγχρωμη), μια ταινία την οποία θα εξελίξει την επόμενη χρονιά και θα την παρουσιάσει το 2009 με τίτλο The Hunting.

Ο Σωκράτης Γαλιατσάτος με τη χρήση μόνο τρισδιάστατων τοπίων και αφήγηση (στα αγγλικά) δημιουργεί την ταινία Επιστροφή στο Σπίτι (Homecoming) (4:37min, έγχρωμη). Είναι μια προσωπική αναζήτηση στο έργο του Φραντς Κάφκα και ειδικότερα, στη σύντομη ιστορία του, “Επιστροφή στο σπίτι”. Γυρισμένη σε προοπτική πρώτου προσώπου, ακολουθεί την επιστροφή ενός άσωτου υιού στο πατρικό του σπίτι, όπου πέρασε τα πρώτα χρόνια της ζωής του. Η ιστορία εστιάζει στην ανικανότητα του πρωταγωνιστή να συνδεθεί με το περιβάλλον που κάποτε υπήρξε σπίτι του, και στη διστακτικότητά του να κάνει κάποιο βήμα προσέγγισης.
Η εικαστικός Ακριβή Συμεωνίδη δημιουργεί έναν δικό της φανταστικό κόσμο, χειριζόμενη με ευαισθησία ντεκουπαρισμένα υλικά στην ταινία της My doll Plays Alice (Η Κούκλα μου Παίζει την Αλίκη) (17:50min, έγχρωμη). “Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων του Lewis Carroll γίνεται η αφορμή για ένα ταξίδι στην παιδική ηλικία. Η φαντασία και η μνήμη επεξεργάζονται δημιουργικά το έργο του Κάρολ, το αναδιαμορφώνουν και το μεταμορφώνουν”. Η ταινία βραβεύτηκε με Ειδική Μνεία της Κριτικής Επιτροπής στο Διεθνές Φεστιβάλ Βίντεο Platforma 07 στην Αθήνα.

Ο πρωτοεμφανιζόμενος Αλέξης Κομνάκος σημειώνει για το θέμα της ταινίας του Άνθρωπος και Μηδέν (Μan and the Void) (4:40min, έγχρωμη): “Πριν από πολλά χρόνια, ο Άνθρωπος συνάντησε στο δρόμο του το Μηδέν και θέλησε να μείνει μακριά του. Αλλά το Μηδέν δεν τον άφησε. Από τότε μέχρι σήμερα, ο Άνθρωπος προσπαθεί συνεχώς να το αποφύγει, αλλά του είναι αδύνατον. Η μόνη βοήθεια που έχει, είναι από την αγαπημένη του Φύση. Προσωρινά όμως, μέχρι να μάθει να τα καταφέρνει μόνος του”. Αφήγηση: Γιώργος Καλόξυλος, Παραγωγή: “Νόημα”.
Ένα σχόλια για την ανθρώπινη ζωή κάνει και η Δέσποινα Σχοινά στην ταινία της 7 Θανάσιμα Αμαρτήματα (7 Deadly sins) (11:05min, έγχρωμη), υπογραμμίζοντας: “Εάν παρατηρήσουμε προσεκτικά τις καθημερινές μας κινήσεις και κάνουμε ένα γρήγορο απολογισμό των πράξεών μας ίσως στο τέλος να γελάσουμε. Τίποτα δεν είναι τόσο σοβαρό όσο φαίνεται εάν το δούμε από τη χιουμοριστική του πλευρά… εξάλλου οι καιροί το επιβάλλουν”.

Η Μύριαμ Λεβή κάνει την πρώτη της εμφάνιση με την ταινία Έτσι κι Αλλιώς (One way or Another) (1:46min, έγχρωμη) και την τεχνική του 2D animation (Digital Cut-Out). Δύο αφηγητές, δύο απόψεις για την ίδια εικόνα, η πραγματικότητα και το όνειρο, το λογικό και η φυγή. Όπως σημειώνει και η δημιουργός: “Γιατί ο κόσμος να είναι όπως τον βλέπουν οι μεγάλοι; Ίσως ξεχνάμε με τον καιρό πως όλα έχουν δύο όψεις και είναι καλύτερο να τα κοιτά κανείς με τη δική του μοναδική ματιά”. Παραγωγή: Myrmigi Design House.

Ο Γιώργος Πούρικας υλοποιεί για την προώθηση του Goody’s Fun Club την ταινία μικρού μήκους με 3D animation Φανταστική Παρέα (Fantastic Friends) (16:43min, έγχρωμη). Το Goody’s Fun Club είναι μία funταστική παρέα που σχεδίασε η Goody’s ειδικά για τους μικρούς της φίλους, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να διασκεδάζουν, να μαθαίνουν και να κερδίζουν φανταστικά δώρα. To Fun Club απευθύνεται κυρίως σε παιδιά ηλικίας από 4 έως 12 ετών. Ξεκίνησε τη λειτουργία του το 2007 ως συνέχεια του “Junior Club” και σήμερα αριθμεί πάνω από 40.000 μέλη στη μεγάλη του παρέα. Υπόθεση: Ο Χάρης, η Τζίνα, ο Γκάζης, η Φλώρα, ο Ορφέας, η Φοίβη, ο Έντι και η Νεφέλη, μέλη της πιο φανταστικής παρέας, ζούνε μια χαρούμενη και ξέγνοιαστη ζωή. Μοναδικός τους αντίπαλος, ο πανούργος Δόκτωρ Καλόριους που θέλει να σβήσει το χαμόγελο από τα πρόσωπα των μικρών μας φίλων, ενώ βοηθός στα σατανικά του σχέδια είναι η κακιά αλλά λίγο ελαφρόμυαλη Μις Τέιλ. Σε αυτό το επεισόδιο, ο Δόκτωρ Καλόριους φτιάχνει δελεαστικά σάντουιτς με σκοπό να καταστρέψει το μεταβολισμό των 8 μικρών μας φίλων. Θα τα καταφέρει άραγε;
Με την ίδια τεχνική (3D animation) και ο πρωτοεμφανιζόμενος Χάρις Τορρές-Τίγκας δημιουργεί την ταινία Bonsai (1:11min, έγχρωμη) όπου ένα ρομπότ ανακαλύπτει κάτι εναλλακτικό…

Ο Στέλιος Πολυχρονάκης (επιστημονικός συνεργάτης στο Τμήμα Γραφιστικής του ΤΕΙ Αθήνας) είναι ο συντονιστής της ιδέας Ποίηση σε Κίνηση.

Ο Στέλιος Πολυχρονάκης (επιστημονικός συνεργάτης στο Τμήμα Γραφιστικής του ΤΕΙ Αθήνας) είναι ο συντονιστής της ιδέας Ποίηση σε Κίνηση.

Το καλοκαίρι του 2007 παρουσιάστηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου + Εικαστικών Τεχνών Ρόδου ecofilms, μια ταινία διάρκειας 32 λεπτών με τίτλο Η Ποίηση σε Κίνηση σε παραγωγή του ΤΕΙ Αθήνας.
«Η οπτικοποίηση του ποιητικού λόγου ξεκίνησε σαν άσκηση στο μάθημα Γραφιστική Κινηματογράφου του Τμήματος Γραφιστικής του ΤΕΙ Αθήνας το 2004. Αρχικός στόχος της άσκησης ήταν να βοηθήσει τους σπουδαστές να αναπτύξουν ένα ισχυρό ερμηνευτικό κριτήριο μέσα από την επαφή με την ποίηση, αλλά και να ανακαλύψουν έναν καινούργιο τρόπο έκφρασης, μέσω του συνδυασμού της ποίησης με την κινούμενη εικόνα και την ψηφιακή τεχνολογία. Το μάθημα Γραφιστική Κινηματογράφου προσφέρεται τα δύο τελευταία εξάμηνα σπουδών στο Τμήμα Γραφιστικής. Κάθε εξάμηνο δίδεται στους σπουδαστές ένας στίχος ή ένα απόσπασμα από ένα ποίημα και τους ζητείται να το οπτικοποιήσουν. Στη συνέχεια, αφού πρώτα γίνει μια εισαγωγή στην κινηματογραφική γλώσσα, τις δυνατότητες της ψηφιακής τεχνολογίας, και αφού οι σπουδαστές ερευνήσουν διεξοδικά το θέμα που τους δόθηκε, προχωρούν στη δημιουργία ενός μικρού video διάρκειας όχι μεγαλύτερης του ενάμισι λεπτού, με αφορμή το ποίημα».
Στο δεύτερο τεύχος του αξιόλογου διαδικτυακού περιοδικού για την ποίηση (.poema..) δόθηκε για πρώτη φορά η ευκαιρία στους σπουδαστές να παρουσιάσουν τη δουλειά τους στο ευρύ κοινό, “ανεβάζοντας” σε κάθε τεύχος του περιοδικού μια επιλογή από 4-5 βίντεο. Η μεγάλη επιτυχία που είχε αυτό το εγχείρημα οδήγησε τους δημιουργούς και στο φεστιβάλ Εcofilms, στο οποίο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το σύνολο των εργασιών, δηλαδή και τα 18 σπουδαστικά video μαζί.
Συντάκτης του διαδικτυακού περιοδικού (.poema..) είναι ο Βασίλης Ρούβαλης και καλλιτεχνική διευθύντρια του φεστιβάλ Ecofilms, η Λουκία Ρικάκη. Υπεύθυνος της προσπάθειας αυτής ο Στέλιος Πολυχρονάκης (στον οποίο ανήκει το κείμενο που προηγήθηκε), επιστημονικός συνεργάτης στο Τμήμα Γραφιστικής του ΤΕΙ Αθήνας. Οι σπουδαστές-σκηνοθέτες των ταινιών είναι οι: Κώστας Σκανδάλης, Κατερίνα Κατσινέλου, Μαρία Δημητρίου, Δέσποινα Κορωνάκη, Απόστολος Πολυμέρης, Γιώργος Ζήτης, Άρης Τσαμάτος, Μιχαήλ Θεοφάνης, Μαρία Τσιροδημήτρη, Βασίλης Φωτσείνος, Μαρία Καραπαναγιωτίδου, Δημήτρης Τσούνταρος, Θάλεια Ραυτοπούλου, Σταυρούλα Στασινού, Ειρήνη Σέρεσλη, Μαρία Σαραφάκη, Ιωάννα Ταϊγανίδου, Ειρήνη Ρούσση και Σπύρος Πανταζής.

Δύο ακόμα ενδιαφέρουσες σπουδαστικές ταινίες από φοιτητές των ΤΕΙ Αθήνας, αποδεικνύουν την αξιόλογη εκπαιδευτική δουλειά των υπευθύνων καθηγητών αλλά και την πληθώρα των ταλέντων στη χώρα μας…
Η Σοφία Μηλιοπούλου δημιουργεί την ταινία A Little Bit of Love… (1:58min, έγχρωμη). Ένα κορίτσι βρίσκεται ξαφνικά στο θάλαμο ενός νοσοκομείο πάσχοντας από σοβαρή ασθένεια. Από τη χημειοθεραπεία χάνει τα ξανθά μαλλιά της και νιώθει δυστυχής. Μια έκπληξη την περιμένει όταν μετά το εξιτήριο πηγαίνει στο σπίτι της… Μια ευαίσθητη ταινία που σίγουρα συγκινεί. Κέρδισε το βραβείο Καλύτερου Κινουμένου Σχεδίου Μικρού Μήκους Σπουδαστών στο Crashfest 2008 και το Βραβείο Καλύτερου Ελληνικού Animation Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Νάουσας 2008 (σπουδαστική, ΤΕΙ Αθήνας).
Η Κατερίνα Κατσινέλου μας περιγράφει μια συνηθισμένη μη δημιουργική μέρα -που όλοι λίγο ως πολύ έχουμε βιώσει- στην ταινία της Τα Πέντε Στάδια μιας μη Δημιουργικής Ημέρας… (Five Steps in a non Creative Day) (1:16min, σέπια). Μπροστά σε έναν υπολογιστή ένας εργαζόμενος περνά από την Άρνηση για εργασία, το Θυμό, τη Διαπραγμάτευση (με τις “ανώτερες” δυνάμεις που τον ελέγχουν), την Κατάθλιψη και την Αποδοχή. Την κατάληξη της ημέρας… δείτε την στην οθόνη (σπουδαστική, ΤΕΙ Αθήνας).

Μια μεγάλη ομάδα σπουδαστών της Σχολής Ορνεράκη-Εφαρμοσμένες Τέχνες δημιουργεί την πτυχιακή ταινία μικρού μήκους με τίτλο Ο Αλέκος και το Πουλί (Alex and the Bird) (9:32min, έγχρωμη). Ο Αλέκος, ένα μικρό και ονειροπόλο παιδί που δεν μετέχει στα παιχνίδια των συνομηλίκων του και είναι συνεχώς αφηρημένος, βρίσκει στο δωμάτιό του ένα παράξενο πουλί. Το κρύβει από τη μητέρα του και γίνονται με τον καιρό φίλοι. Όταν όμως μια μέρα η μητέρα του το ανακαλύπτει, θα πρέπει να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα… Η ομάδα των δημιουργών είναι: Στέφανος Τότης, Γιώργος Τσίτρας, Άρης Καπλανίδης, Γιάννης Ρουμπούλιας, Άννα Ζιούλη, Σταύρος Φιλιππάκος, Νόνη Νέζη, Νατάσσα Καναβού, Σεμπάστιαν Γιαννουλάτος, Κώστας Μίγγας, Βασίλης Λόγιος, Βασίλης Μαρούλης. Η ταινία έγινε με την τεχνική του ψηφιακού 2D animation.
Στις σπουδαστικές της ίδιας σχολής ανήκουν και οι μικρής διάρκειας ταινίες: Willy The Killer Wale (0:44min, έγχρωμη) του Ορφέα Ιατρού και Fight on (0:34min, έγχρωμη) του Γιώργου Παναγόπουλου, και οι δύο με την τεχνική του 2D flash animation.

Η Λένα Δανιηλίδη, η Alex Lora, κι η Ηρώ Τσαβαλά φτιάχνουν Το Φτέρνισμα (1:45min, έγχρωμη) με την τεχνική του stop motion με χάρτινες φιγούρες και σκηνικά. Μία κουκουβάγια χτίζει το σπίτι της σ’ ένα τόπο όπου φυτρώνουν παπαρούνες στις οποίες έχει αλλεργία.

Στην κατηγορία των γκαγκ μπορούν να καταταχθούν οι επόμενες τρεις ταινίες που χρησιμοποιούν την τεχνική του 2D ψηφιακού animation. Το Stalin Cola (0:41min, έγχρωμη) του Θωμά Βαλλιανάτου είναι ένα διαφημιστικό σποτ του διάσημου αναψυκτικού “Stalin Cola” (σατιρικά). Η Μπάντα (The Band) (0:48min, έγχρωμη), επίσης του Θωμά Βαλλιανάτου, είναι ένα πανκ μουσικό γκρουπ που παρουσιάζει το πρώτο του ζωντανό σόου. Το Mr. Mosquito: Lunch time (0:45min, έγχρωμη) του Γιώργου Μελισσαρόπουλου / Meliss μας δείχνει ένα μικρό, πεινασμένο κουνούπι που ορμάει σε ένα λαχταριστό παγωτό μη υπολογίζοντας τις συνέπειες…

Κοινωνικά μηνύματα

Η ταινία Amnesty International "Signature" του Φίλιππου Γραμματικόπουλου κέρδισε το βραβείο Gold Lion Award Cannes.

Η ταινία Amnesty International “Signature” του Φίλιππου Γραμματικόπουλου κέρδισε το βραβείο Gold Lion Award Cannes.

Ο Φίλιππος Γραμματικόπουλος δημιουργεί για τη Διεθνή Αμνηστία το εντυπωσιακό κοινωνικό μήνυμα Amnesty International “Signature” (2:24min, ασπρόμαυρη) με την τεχνική του 3D animation. Απεικονίζει με πολύ ενδιαφέροντα γραφιστικό τρόπο πώς μια απλή υπογραφή σε μια αναφορά, μπορεί να προσφέρει πραγματική βοήθεια στα θύματα των βασανιστηρίων, κακομεταχείρισης και αυθαίρετης φυλάκισης. Η ταινία του “διεθνούς” Γραμματικόπουλου κέρδισε το βραβείο Gold Lion Award Cannes 2007. Η καλλιτεχνική διεύθυνση ήταν των Stephanie Thomasson/Stephane Gaubert και έγινε από την εταιρεία παραγωγής Mr. Hyde.

Δύο ακόμα κοινωνικά μηνύματα με θέμα την οικολογία παρουσιάζονται μέσα στο 2007. Και οι δύο ταινίες είναι δημιουργίες του Νίκου Πετροπουλέα και της εταιρείας του “biribiri”. Η πρώτη με τίτλο Why do you put Fires in Greece Dad? (0:25min, έγχρωμη), υλοποιημένη με την τεχνική του clay animation (πλαστελίνη), αναφέρεται στις καταστροφικές πυρκαγιές του καλοκαιριού του 2007, οι οποίες έκαψαν περισσότερα από 2.700km2 γης, 1.500 σπίτια και άφησαν πίσω τους 63 νεκρούς και 6.000 άστεγους. Ακόμα η φωτιά έκαψε 4,5 εκατομμύρια ελαιόδενδρα καθώς και 60.000 αιγοπρόβατα. Η δεύτερη με τίτλο Save the Marathon lake from the polution of Grammatiko’s dump (0:54min, έγχρωμη) έγινε με την ίδια τεχνική και αναφέρεται σε ένα επίκαιρο θέμα της εποχής για την πιθανή μόλυνση των υδάτων της λίμνης του Μαραθώνα από τη δημιουργία Χώρου Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων στην περιοχή του Γραμματικού.

Νέα εταιρεία
053_Nomint_The_Greek_Crisis_Explained_Movie_PosterΤο 2007 ιδρύεται μια νέα εταιρεία παραγωγής κινουμένων σχεδίων και motion design, η NoMint. Τα στελέχη της, όλοι νέοι δημιουργοί: Γιάννης Κωνσταντινίδης, Χρήστος Λεφάκης και μαζί τους οι Αριστοτέλης Μιχαηλίδης, Γιώργος Ξανθός, Μαριλένα Βατσέρη, Μάνος Γερογιάννης. Πολύ σύντομα ξεχώρισαν για τις εικαστικές και σεναριακές προτάσεις τους σε μικρές παραγωγές. Έγιναν γνωστοί με την “τριλογία” The Greek Crisis Explained, τη βιντεο-ταυτότητα του τηλεοπτικού Channel 4 και της τηλεόρασης του ΣΚΑΪ. Παράλληλα συγκέντρωσαν με τις δημιουργίες τους βραβεία και διακρίσεις σε φεστιβάλ του εξωτερικού και από το 2012 στράφηκαν αποκλειστικά στην αγορά του εξωτερικού ανοίγοντας γραφεία στο Λονδίνο.
Αριστοτέλης Μιχαηλίδης: Γενικός Δ/ντής, Χρήστος Λεφάκης και Γιάννης Κωνσταντινίδης: Art/Creative Director, Αριστοτέλης Μιχαηλίδης: Υπεύθ. Παραγωγής, Μαριάννα Παπαχριστοδούλου: Βοηθός Παραγωγής, Γιώργος Ξανθός: Senior Designer, Μαριλένα Βατσέρη, Γιάννης Ζουμάκης, Κώστας Χαϊδαλής: Designers.

Διαφημίσεις
Στις σημαντικότερες διαφημίσεις της χρονιάς με κινούμενα σχέδια περιλαμβάνονται: το δεύτερο σποτ της HELMEPA – Όχι Σκουπίδια, όχι Πλαστικά σε Θάλασσες και Ακτές (0:36min, έγχρωμη), με την τεχνική του 2D animation, η εντυπωσιακή παραγωγή Nescafe Frappe / Παράδεισος – Κόλαση (0:44min, έγχρωμη), των Publicis Athens, και NOMINT με μεικτή τεχνική (3D animation & live action), το σποτ για ένα νέο προϊόν Χυμός Λακωνία – Η Μάχη των Θερμοπυλών (Laconia Juice) (0:31min, έγχρωμη), μια δημιουργία των Δημήτρη Λαδόπουλου και Σπύρου Ρασιδάκη (DeepGreenSea) σε ιδέα της “Scramble” (Γιάννης Μαθιουδάκης) με 2D animation, τα τρία διαφημιστικά σποτ για τον ΟΣΕ από την DeepGreenSea επίσης, με τίτλους Intercity 6+1, Κάρτα InterRail, ΟΣΕ / Γραμμή 1110 και το σποτ Tέλης Φυλλοσκόπιο, του  Αρίσταρχου Παπαδανιήλ / Syllipsis Ltd. (0:08min, έγχρωμη) για την προώθηση της ομώνυμης έκδοσής του (Flip Book) η οποία εγκαινίασε μια σειρά από Φυλλοσκόπια με τον τίτλο «Σινεμά Τσέπης». Την ιστορία αυτή την αφιέρωσε στη μνήμη του κινηματογραφιστή Αλμπέρ Λαμορίς και το υπέροχο “Κόκκινο Μπαλόνι” του.

Έκθεση

Την 1η Μαρτίου 2007 ο Στράτος Στασινός διοργανώνει αναδρομική έκθεση στο “Αλεφ” με τίτλο Παραλογές Παραλλαγές – Ο δημιουργικός κόσμος του Στράτου Στασινού όπου εκθέτει έργα ζωγραφικής, σκίτσα, σχέδια, κούκλες, σκηνικά, ενώ παράλληλα προβάλλει τις δικές του ταινίες κινουμένων σχεδίων.

Από την έκθεση δημιουργιών του Στράτου Στασινού στο «άλεφ».

Από την έκθεση δημιουργιών του Στράτου Στασινού στο “Αλεφ”.

Συλλεκτικό DVD
Τον Αύγουστο του 2007 κυκλοφόρησε ένα συλλεκτικό DVD με τίτλο “Ελληνικά Κινούμενα Σχέδια, 1945-2007, Συλλογή Νο 1”, την παραγωγή του οποίου έκανε το Ευρωπαϊκό Κέντρο Κινουμένων Σχεδίων, για λογαριασμό του Ινστιτούτου Οπτικοακουστικών Μέσων (ΙΟΜ). Το DVD ανατυπώθηκε σε 5.000 τεμάχια προκειμένου να διανεμηθούν δωρεάν στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό, προβάλλοντας έτσι τα -εν πολλοίς- άγνωστα ελληνικά κινούμενα σχέδια. Αποδέκτες του DVD ήταν σχολεία, δημοτικά πνευματικά κέντρα, λέσχες πολιτισμού, νεανικοί σύλλογοι, φεστιβάλ και κάθε είδους καλλιτεχνικές οργανώσεις.
Ο κ. Ροδόλφος Μορώνης, πρόεδρος – διευθυντής του ΙΟΜ, σημειώνει μεταξύ άλλων στο συνοδευτικό δεκαεξασέλιδο του DVD: «Η ιστορία του είδους ξεκινά στη Γαλλία από τον Εμίλ Ρενώ, αδιαμφισβήτητο “πατέρα” του κινουμένου σχεδίου, ήδη από τα 1880. Στην Ελλάδα, το “κινούμενο σχέδιο” έχει επίσης μια ιστορία, η οποία, όμως, δεν έχει καταγραφεί. Ακόμα με κίνδυνο, καθώς περνάμε σε άλλες εποχές και άλλες τεχνικές, να μη γραφτεί ποτέ. Το Ινστιτούτο Οπτικοακουστικών Μέσων αποφάσισε να “διασώσει” μερικά από τα πιο χαρακτηριστικά έργα αυτού του κινηματογράφου πιστεύοντας ότι προσφέρει υπηρεσία και στο είδος και στους μελλοντικούς εργάτες ή ιστορικούς του».
Η επιλογή των ταινιών που παρουσιάζονται στο DVD έγινε από την κ. Χρυσάνθη Σωτηροπούλου, επίκουρη καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Πατρών, και υπεύθυνη του Τμήματος Εκπαιδευτικών Δραστηριοτήτων του Ευρωπαϊκού Κέντρου Κινουμένων Σχεδίων. 1. Ο Ντούτσε Αφηγείται (3:35), 2. Σσσστ (5:55), 3. Τζιτζίκι και Mυρμήγκι (3:00), 4. Μην Ταΐζετε την Αρκούδα (3:00), 5. Πόλης Οσμή (8:30), 6. 776 B.C. (6:00) (15Χ0.40), 7. Αρχαιούλης Νο 2 (10:00), 8. Ο Νόμος της Βαρύτητας (8:45), 9. Frics (3:06), 10. Διαβολιάδα (3:50), 11. Σύντομο Πρόγραμμα (5:40), 12. Theros (2:36), 13. Ο Κύκλος της Εξέλιξης? (8:04), 14. Zeal to Micropolis (2:05), 15. Έλυτρο (2:00), 16. Μεταμφιεσμένος Έρωτας (5:00), 17. Bloody Mary (1:06).

Ένα συλλεκτικό DVD δημιουργεί αίσθηση το 2007, καθώς παρουσιάζει συγκεντρωμένες 17 ελληνικές παραγωγές κινουμένων σχεδίων με πρωτοβουλία του ΙΟΜ και του Ευρωπαϊκού Κέντρου Κινουμένων Σχεδίων.

Ένα συλλεκτικό DVD δημιουργεί αίσθηση το 2007, καθώς παρουσιάζει συγκεντρωμένες 17 ελληνικές παραγωγές κινουμένων σχεδίων με πρωτοβουλία του ΙΟΜ και του Ευρωπαϊκού Κέντρου Κινουμένων Σχεδίων.

Η κ. Χρυσάνθη Σωτηροπούλου σημειώνει μεταξύ άλλων: “Η χώρα μας, μικρή δύναμη στο παγκόσμιο οπτικοακουστικό γίγνεσθαι, χωρίς αξιόλογες επενδύσεις και μεγάλα στούντιο, έβγαλε animators με πολύ ταλέντο και σπουδές βελτιωμένες στην αλλοδαπή, οι οποίοι, είτε δρέπουν τους καρπούς μιας διεθνούς καριέρας, είτε μιας επαγγελματικής αποκατάστασης στην ημεδαπή, κυρίως στον τομέα της διαφήμισης και της τηλεόρασης, εξακολουθώντας ωστόσο πάντα να καταπιάνονται με την υλοποίηση μικρού μήκους ταινιών animation για προσωπική ευχαρίστηση και καλλιτεχνική αυτοέκφραση.
Ο κατάλογος εκείνων των Ελλήνων δημιουργών που καταπιάστηκαν περιστασιακά ή κατ’ εξακολούθηση με τα κινούμενα σχέδια είναι σχετικά μεγάλος. Στο παρόν DVD, δεκαεπτά από αυτούς, τοποθετημένοι με βάση το έτος παραγωγής των ταινιών τους, καταθέτουν τις ευαισθησίες και το ταλέντο τους, δημιουργώντας έτσι ένα πανόραμα ελληνικού animation, όπου καταφαίνεται με σαφήνεια η εξελικτική πορεία ωρίμανσης των αισθητικών αναζητήσεων και των προβληματισμών τους, αλλά και των βελτιώσεων των τεχνικών μέσων που χρησιμοποίησαν για να τις εκφράσουν. Μέσα σε 60 και πλέον χρόνια, από την τεχνική του paper de coupe του Σταμάτη Πολενάκη και τη ζωγραφική σε ριζόχαρτο του Γιώργου Σηφιανού, μέχρι την αξιοποίηση των μεικτών τεχνικών πολλών νεότερων καλλιτεχνών και το 3D animation της γενιάς του σήμερα, πολλά έχουν αλλάξει προς το καλύτερο. Ένα όμως έχει παραμείνει αναλλοίωτο: η ανάγκη των ανθρώπων να εκφράσουν τον εσωτερικό τους κόσμο και τον κόσμο της εποχή τους μέσα στην οποία έζησαν ή ζούνε.
Η παρούσα έκδοση ασφαλώς και δεν εξαντλεί ούτε αξιολογεί το σύνολο της ελληνικής παραγωγής στον τομέα των κινουμένων σχεδίων. Είναι, όπως δηλώνεται και στον υπότιτλο του παρόντος DVD, μια πρώτη συλλογή, ελπίζοντας ότι θα ακολουθήσει και δεύτερη και τρίτη… Ο κόσμος του ελληνικού animation είναι εδώ και σας καλεί να τον εξερευνήσετε!”.

Φεστιβάλ

Το 2o Athens Animfest07 κέρδισε τις εντυπώσεις του κοινού με το πλήθος των αφιερωμάτων και ειδικών παρουσιάσεων. Μεταξύ αυτών και το αφιέρωμα στον πρωτοπόρο του ελληνικού animation Θόδωρο Μαραγκό.

Το 2o Athens Animfest 07 κέρδισε τις εντυπώσεις του κοινού με το πλήθος των αφιερωμάτων και ειδικών παρουσιάσεων. Μεταξύ αυτών και το αφιέρωμα στον πρωτοπόρο του ελληνικού animation Θόδωρο Μαραγκό.

Το 2o Athens Animfest 07 / Διεθνές Φεστιβάλ Animation της Αθήνας, πραγματοποιήθηκε από 15 έως 21 Μαρτίου 2007, στον κινηματογράφο “Τριανόν filmcenter” (Κοδριγκτώνος 21 & Πατησίων 101). Το πρόγραμμα περιλάμβανε: “Ταξίδια Μικρού Μήκους” μια συλλογή ταινιών από το Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Clermont-Ferrand που έγινε με τη συνεργασία του Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών. Αφιέρωμα σε ισραηλινά Animation της σχολής Bezalel, και το έργο του Rony Oren (claymator, illustrator, γεννήθηκε το 1953 στο Ισραήλ και ασχολείται με την τέχνη του claymation για περισσότερα από τριάντα χρόνια). Αντιρατσιστικά animation: Στο πλαίσιο του εορτασμού της Ευρωπαϊκής Εβδομάδας κατά του Ρατσισμού (14-22/3/2007) το 2ο Athens Animfest 07 συμμετείχε στις εκδηλώσεις με ένα επιλεγμένο πρόγραμμα ταινιών animation κατά του ρατσισμού. Έγινε επίσης παρουσίαση του βιβλίου του Γιάννη Βασιλειάδη: “Animation – Ιστορία και αισθητική του κινουμένου σχεδίου”, Εκδόσεις Αιγόκερως.

Ο Θόδωρος Μαραγκός

Ο Θόδωρος Μαραγκός

Ακόμα, το φεστιβάλ περιλάμβανε τις ενότητες: “Siggraph 2006 Computer Animation” – Προβολές των καλύτερων ταινιών ειδικών εφέ κινουμένων σχεδίων και επιστημονικής φαντασίας με ηλεκτρονικό υπολογιστή όπως παρουσιάστηκαν στη μεγαλύτερη παγκόσμια έκθεση ψηφιακής εικόνας Siggraph που πραγματοποιήθηκε στη Βοστώνη, τον Αύγουστο του 2006. Αφιέρωμα στον βρετανό animator, σκηνοθέτη και συγγραφέα παιδικών βιβλίων Geoff Alex Dunbar (προβολή επιλεγμένων ταινιών του). Τιμητική αναφορά στον Θεόδωρο Μαραγκό: Ένα ειδικό αφιέρωμα στο δημιουργό-σκηνοθέτη, σεναριογράφο και διευθυντή φωτογραφίας και animator που θεωρείται από τους πρωτεργάτες του animation στην Ελλάδα. Επίσης αφιέρωμα στους “Animators του Κόσμου”: Προβλήθηκαν 14 βραβευμένες ταινίες animation μεγάλου μήκους από χώρες όπως Βραζιλία, Χιλή, Κύπρο, Βρετανία, Πολωνία, Ινδία, Ολλανδία, ΗΠΑ και Ουγγαρία. “Ελληνικά animation (1945-2007)” – Προβλήθηκαν 17 επιλεγμένες ταινίες αντιπροσωπευτικές της εξελικτικής πορείας των ταινιών animation στην Ελλάδα. Προβολή τριών σύγχρονων βραβευμένων ταινιών από την Ευρώπη και το Χονγκ Κονγκ που σχηματίζουν ένα πανόραμα σύγχρονης δημιουργίας. Live animation: συνδημιουργία οπτικοαουστικών έργων στη σκηνή του κινηματογράφου “Τριανόν filmcenter” από διαφορετικά είδη καλλιτεχνών αξιοποιώντας παραδοσιακά και σύγχρονα εκφραστικά μέσα και τεχνικές σε μια σκηνική διάδραση που μεταφερόταν στην οθόνη μέσα από βιντεο-προβολέα (Π. Δουβίτσας, A. Niedertsadt-arcDuo). Αφιέρωμα στην ελληνική εταιρεία “Time Lapse Pictures Hellas S.A.” των Παναγιώτη Ράππα και Νάσου Βακάλη. Αφιέρωμα στην Αντουανέττα Αγγελίδη (προβολή όλων των μεγάλου μήκους ταινιών της).

Copyright © 2014 greekanimation.com / Angelos Rouvas
Επιμέλεια κειμένου: Αγγελική Γραμματικού
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ